Eindstand: 4-1
Senne Feenstra
Thomas van der Spoel
Thomas Jansen
Huib de Vries
Wedstrijdverslag door Wilco Drent:
Op een stralende zaterdagochtend, klokslag 12.00 uur, stond er meer dan zomaar een wedstrijd op het programma. VV Nieuw-Roden 2 en Noordscheschut 4 troffen elkaar in de achtste finale van de beker. Vanaf de allereerste seconde was één ding duidelijk: Nieuw-Roden wílde door.
Dat werd al snel zichtbaar op het veld. Er werd fel begonnen, duels werden gewonnen en elke bal werd bevochten alsof het de laatste was. De verdiende 1-0 kwam op naam van Senne Feenstra. Zijn eerste inzet strandde nog op de keeper, maar Senne gaf niet op, ging om de doelman heen en schoof de bal koelbloedig binnen. Opluchting, ontlading en het sein voor meer.
En dat meer kwam. Op het middenveld stond Thomas van der Spoel op als de onbetwiste motor van het elftal. Hij sleurde, stuurde en trok het team mee. Zijn harde werk werd beloond met de 2-0.
Vlak voor rust volgde het absolute hoogtepunt van de middag. Een aanval zoals trainers dromen: van achteruit opgebouwd, rust aan de bal en lef. Een heerlijke combinatie tussen Huib en Remon bracht de bal bij Huib, die Senne Feenstra wegstuurde. Senne verscheen alleen voor de keeper, maar koos niet voor eigen succes. Met overzicht en teamgeest legde hij de bal breed op aanvoerder Thomas Jansen, die het cadeautje dankbaar uitpakte: 3-0. Pure voetbalromantiek.
Aan de zijkanten van het veld had Stefan Kies ondertussen een absolute topmiddag. Met zijn snelheid, durf en constante acties maakte hij het de achterhoede van Noordscheschut keer op keer het leven zuur. Verdedigers werden voorbijgelopen, op het verkeerde been gezet en achtergelaten om toe te kijken. De druk bleef maar komen en het tempo lag te hoog. Het was zo’n middag waarop de complete defensie van Noordscheschut er slecht uitzag en ongetwijfeld liever ergens anders had gestaan dan op dit veld.
In de rust was trainer Wilco Drent duidelijk en scherp: “Geef het nu niet meer weg. Blijf scherp en kom het eerste kwartier goed door.” Ook langs de lijn moest het publiek even bijkomen van een eerste helft waarin Nieuw-Roden heerste en overtuigend voetbal liet zien.
Toch kwam er na rust een tikje. Na vijf minuten wist Noordscheschut te scoren. De frustratie bij de trainer was zichtbaar, want dit mocht niet gebeuren. Wat volgde was een rommelige fase, waarin het spel aan beide kanten slordiger werd en de vermoeidheid toesloeg door het nog niet optimaal trainen.
Maar opgeven? Geen sprake van.
Huib de Vries besloot het lot in eigen handen te nemen. Vanaf zo’n 25 meter haalde hij verwoestend uit. De bal werd nog aangeraakt en verdween onhoudbaar in het doel: 4-1. Een wereldgoal en het definitieve slotakkoord van de wedstrijd.
Met deze overwinning mag VV Nieuw-Roden 2 zich melden bij de laatste acht. Nog twee overwinningen scheiden de ploeg van de bekerfinale. De droom leeft, de finale lonkt en voorzichtig kan er al worden gedacht aan een bus richting De Kuip.
Na afloop overheerste trots. Trainers Wilco Drent en Niels zagen een ploeg die vocht, voetbalde en samen werkte. Met vol vertrouwen kijken zij vooruit naar de tweede seizoenshelft, waarin het niveau nog verder omhoog moet.
Maar voor nu is er vooral blijdschap, trots en voldoening.
“There is no tomorrow.”